Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Η Μεγαλη Δικη

Η Δικη ξεκινησε με πρωτοφανη καθυστερηση. Οι ψιθυροι, συνδιασμενοι με μια αληθοφανη ανυπομονησια, γεμιζαν την αιθουσα με μια ενταση τοσο συμπαγη, που θα μπορουσε να ξεχειλησει σαν κετσαπ απο ενα μπουκαλι που ξαλαφρωνει στην παρθενικη του ντοματοπορδη.

"Εγερθειτι!" ακουστηκε μια επιτακτικη φωνη. Στο μεσαιο εδρανο καθησε περηφανα η Αυτου Εντιμοτης της, η Δικαστης Ισορροπια. Οι ψιθυροι διακοπηκαν βιαια μπροστα στον κτυπο ενος υπερφυσικου σφυριου με υποπτα κοφτερες γωνιες. Μια ανυπαρκτη Θεα Δικαιοσυνη ξεροβηξε ενα φλεγμα κατα μηκος της αιθουσας.

Η Εισαγγελεας Λογικη, ισιωσε το γιακα του γκριζου ταγερ της και πλησιασε τους Ενορκους με μια κρυσταλλωμενη ψυχραιμια στο βλεμμα της.

"Κυρια Δικαστα, Κυριοι Ενορκοι", ξεκινησε με στομφο, "η εκβαση της σημερινης δικης ειναι μεγιστης σημασιας. Δυναται να συνταραξει τα θεμελια της αυτοκαταστροφης της ανθρωπινης φυσης! Και η εκβαση αυτη εξαρταται απο σας. Μην την παρετε ελαφρα, κυριοι Ενορκοι, μην ξεγελαστειτε απο τους ισχυρισμους της υπερασπισης!
Θα προσπαθησουν να σας πεισουν, κυριοι Ενορκοι, πως η Κατηγορουμενη ειναι ενα θυμα των περιστασεων, ενα ταλαιπωρημενο πλασμα. Μην απατασθε. Η Κατηγορουμενη ειναι μια δολοπλοκος απατεωνισσα, μια επιπολαια τυχοδιωκτης. Εχει εθεαθει συχνα να τριγυριζει σε κακοφημα σταυροδρομια και να σκαρωνει βρωμοδουλειες με υποπτα ατομα αμφιβολου υποστασης και προελευσεως. Εχει πιαστει επαυτοφορω να εκπορνευεται στη δουλεψη καποιων αφανων προσωπων με τα παρατσουκλια Τυχη και Μοιρα. Μην ξεγελιεστε ομως. Δεν υπαρχουν προαγωγοι πισω απ'αυτη την υποθεση. Η Κατηγορουμενη δουλευε παντα για λογαριασμο της. Αυτα τα κακοηθη νταλαβερια τα εχει μαθει απ'τα γεννοφασκια της.
Ξερετε, κυριοι Ενορκοι, οτι καταγεται απο γνωστη οικογενεια μεγαλομαφιοζων; Οι παππουδες της, Ο Εγωισμος και η Επιβεβαιωση, την εχουν εκπαιδευσει να διαφθειρει και να ξεγελα ασυστολα!"

"Ενισταμαι!!" φωναξε σχεδον λαχανιασμενη η Υπερασπιση. "Καμια τετοια συγγενεια δεν εχει αποδειχθει!"

Η κα Λογικη ισιωσε διακριτικα τον σφιχτοδεμενο κοτσο της κι εσπευσε ν'απαντησει με μια ειρωνια τοσο προσποιητη που θ'αξιζε οσκαρ.

"Αληθεια;" ρωτησε ανασηκωνοντας ενα τελεια συμμετρικο και καλοβαμμενο φρυδι. "Και τι εχει να πει η Υπερασπιση για της υποπτες σχεσεις της Κατηγορουμενης με την γνωστη για την παρανομη δραση της τρομοκρατη, με το κωδικο ονομα Ελπιδα;"

Η Κατηγορος στραφηκε παλι βλοσυρα προς τους Ενορκους χωρις να περιμενει απαντηση. "Ειναι ενοχη σας λεω! Ενοχη για εγκληματικη αμελεια!!" φωναξε σαν να ερχοταν σε οργασμο.

Ενα υπνωτιστικο βουητο ξεσπασε στην αιθουσα. Πολλοι απ'τους Ενορκους ανοιξαν χασκοντας τα πεινασμενα τους στοματα. Η Κατηγορος Λογικη επεστρεψε στο εδρανο της ικανοποιημενη.

Η διδα Ευαισθησια σηκωθηκε με τη σειρα της απ'την εδρα της Υπερασπισης αλαφιασμενη. Τα φθαρμενα παλιομοδιτικα τακουνια της την εκαναν να δειχνει συμπαθητικα ευθραυστη.

"Κυριοι Ενορκοι, Κυρια Δικαστα" ξεκινησε να λεει με εκνευριστικα διακριτικη φωνη, "η Κατηγορουμενη δεν ειναι μια αδιστακτη τρομοκρατης. Θα ηταν ατιμο εκ μερους σας να την μετατρεψετε σε εξιλαστηριο θυμα για τις αμαρτιες της ανθρωπινης φυσης.
Ξερατε κυριοι Ενορκοι, οτι το ταλιαπωρημενο αυτο πλασμα εγκαταλλειφθηκε απο την μητερα του Αποδοχη οταν ηταν ακομα βρεφος; Ξερατε οτι εχασε την διδυμη αδελφη της Εκπληρωση σε ενα τραγικο δυστυχημα; Και σαν να μην εφταναν ολα αυτα, βρεθηκε, παιδι ακομα, στα χερια ενος μικροαπατεωνα πατριου, επονομαζομενο στους κυκλους του και ως Ρομαντισμος, ο οποιος την γαλουχησε απο μικρη με τα πιο ποταπα ενστικτα;
Δεν το αρνουμαστε, κυριοι Ενορκοι, η Κατηγορουμενη στην εφηβεια της εμπλεξε με κακες παρεες. Την αποπλανησε ενας παλιανθρωπος που λεγοταν Ποθος, επεσε σε παρανομες ουσιες, πηρε υπερβολικες δοσεις Ονειρων που παραλιγο να κοστισουν τη ζωη της. Καποια εποχη μαλιστα υπηρξε μελος μιας αιματοδιψους αιρεσης της οποιας ηγειτο μια κυρια με βεβαρημενο ποινικο μητρωο, ονοματι Παρορμηση.
Δεν τ'αρνουμαστε ολα αυτα κυριοι Ενορκοι. Παρ'ολες ομως τις αντιξοοτητες και τις δυσκολιες της πονεμενης της ζωης, η Κατηγορουμενη καταφερε να επιβιωσει και να ξεφυγει απο τα διχτυα του υποκοσμου. Ειχε την τυχη να συναντησει στο δρομο της σοφα και εναρετα προσωπα μεγαλης υποληψης, οπως την Μοναχη Υπομονη και την Αδελφη Προσπαθεια. Την βοηθησαν ν'αποτοξινωθει και να μπει στον ισιο δρομο.
Οσο για τη σχεση της με υπογειες τρομοκρατικες οργανωσεις και με καποιο προσωπο με το κωδικο ονομα Ελπιδα, η Κατηγορουμενη δηλωνει πληρη αγνοια. Ζηταμε την αποσυρση ολων των κατηγοριων και την αμεση απελευθερ...."

"ΑΟΥΤΣ!!!" ακουστηκε εκκωφαντικη και μπασα η φωνη της Κατηγορουμενης.

Ολα τα βλεμματα στραφηκαν πανω της, με πρωτο κι ανατριχιαστικοτερο το βλεμμα της Δικαστου Ισορροπιας.

"Σορρυ..." ειπε απολογητικα η Επιθυμια με σπαστα αγγλικα "...πεηπερκατ..." και χαμηλωσε παλι το κεφαλι της για να συνεχισει να ζωγραφιζει καρδουλες στα πλαισια του κατηγορητηριου, χαμογελωντας παντα με μια διασκεδαστικη προσμονη στις ακρες των χειλιων της.


------------------------------------------------------------------------------------


Ενα μήνα μετα, η Επιθυμια κατεβαινε τα σκαλια του Δικαστηριου παιρνοντας μια γερη τζουρα ανασας απο τον αερα της ελευθεριας. Η αποφαση του Δικαστηριου ηταν λυτρωτικη. Ειχαν αποφανθει οτι δεν αποτελουσε κινδυνο για τον εαυτο της και για τους αλλους και την ειχαν αποφυλακισει με εγγυηση 15.000 ανεκπληρωτων παθων.

Η Επιθυμια φορεσε τα σκουρα της γυαλια και χαμογελασε. "Θα εξαφανιστω για λιγο," σκεφτηκε "ειναι μια καλη περιοδος για να κρατησω χαμηλο προφιλ".

Την ιδια στιγμη, στον 28ο οροφο του απεναντι ουρανοξυστη, ο Βουδιστης Μοναχος εστρεφε την κανη του αυτοματου οπλου του προς το μερος της. Το στρογγυλο στοχαστρο αγκαλιασε επιμονα το πλουσιο στηθος της.

"Επιτελους..." μουρμουρισε ανεκφραστα ο Μοναχος, και χαϊδεψε την σκανδαλη.

Ενα χερι αρπαξε το πορτοκαλοκιτρινο ρασο του. Με μια αστραπιαια κινηση, το χερι εστριψε το λαιμο του Μοναχου και συναντηθηκε με το αλλο χερι.

"Λυπαμαι πολυ," ψιθυρισε σταθερα η Ελπιδα, και τα πλουσια καπουλια της σκιρτησαν μες στο εφαρμοστο δερματινο κολαν της, "δεν μπορω να το επιτρεψω αυτο. Εχω αδυναμια σ'αυτη τη μικρη μπασταρδη."


Εικοσι οχτω οροφους πιο κατω, η Επιθυμια κατεβηκε νωχελικα τα σκαλια του Δικαστηριου. Μια αστραφτερη λιμουζινα περασε μπροστα της καθως τα φθαρμενα αθλητικα της παπουτσια συρθηκαν στο πεζοδρομιο. Η πινακιδα της λιμουζινας εγραφε με μεγαλα φανταχτερα μαυρα γραμματα "ΑΠΟΛΥΤΟ676"

Η Επιθυμια κουμπωσε το μπουφαν της χαμογελωντας με εναν δισταγμο τοσο μικροσκοπικο που δεν θα επειθε ουτε μετανιωμενο εραστη.

"Δε γαμιεται..." ψιθυρισε πονηρα καθως εστριψε στο σκοτεινο σοκακι ακολουθωντας τη μαυρη λιμουζινα.


ΔΗ ΕΝΤ



Σημειωση του συγγραφεα:
Το αποπανω κειμενο δεν οφειλεται σε καταποση ναρκωτικων ουσιων. Η μαμα μου με αναγκασε να δω τηλεοραση. Σε λιγες μερες θα το ξεπερασω.

19 σχόλια:

  1. τι καλό. πολύ μου άρεσε. ομολογώ ότι μπερδεύτηκα βέβαια με το βεβαρημένο παρελθόν της επιθυμίας, αλλά εντάξει. γουστάρω τα κουστούμια της παραγωγής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μη σε ξεγελαει βρε, η γκομενα ειναι λαμογιο απο τα λιγα...

    ειναι το δευτερο νικνεημ μου ξερεις...;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αξιο να μπει σε επεισοδιο μοντυ παιθονς. αλλα και παλι τι ξερουν αυτοι απο σουρεαλισμο και χιουμορ...
    ενιγουειζ ελπιζω το αντιστοιχο δικαστηριο στην ψυχη ολων μας να βγαζει παντα αθωα την επιθυμια. γιατι χωρις αυτη ειμαστε κενοι,ρομποτακια απλα. δε φταει η επιθυμια για τα λαθη μας αλλα οι λαθος επιλογες μας εντελει. η επιθυμια ειναι απλα η καυσιμη υλη για να βγαινουμε απο το νινι της μανας μας και να κατακταμε το συμπαν, αλιμονο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. καλα τα λες, νομιζω παντως οτι η επιθυμια και η επιλογη ειναι θανασιμες αντιζηλες...
    αλληλοεξουδετερωνει η μια την αλλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. η επιλογη δε πηγαινει παντα αντιθετα στην επιθυμια... αλλα υπαρχει αιωνια εχθρα. ενα πραγμα σαν το unstoppable force και το immovable object...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ομολογω το εθεσες εξαιρετικα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εχω δει πολλα παρομοια κειμενα με προσωποποιησεις συναισθηματων ή τροπων σκεψης και παντα νομιζα πως ειναι λαικης κατασκευης, δηλαδη οτι δεν εχουν σαφη συγγραφεα και κυκλοφορουν απο στομα σε στομα και απο μπλογκ σε μπλογκ. Σαν το "ΘΑΝΑΤΟΣ" του mikeius ας πουμε.

    Τελος παντων, δεν ηταν καθολου ασχημο, αρκετα βαθυ το διδαγμα στο τελος, αλλα καπου το χασα κι εγω στην βιογραφια της κατηγορουμενης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σε διαβεβαιω Παυλε αυτο ειναι καταδικο μου. Το εγραψα χτες το βραδυ καθως κοιμομουν.

    Οσο για τη βιογραφια...δεν φταιτε εσεις. Οι συμβολισμοι μου εχουν τις ριζες τους στην αρχαια προσωπικη μου μυθολογια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. α επισης οφειλω να σας πω οτι δεν ειχε κανενα απολυτος διδαγμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αλλα μαθαμε τοσα πολλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Τι μαθατε τι μαθατε πειτε μου και μενα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Μαθαμε οτι περα απο το χωσιμο, εχετε ταλεντακι γενικως στο γραψιμο κυρια μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. αργησατε λιγο, εμεις το μαθαμε απο τοτε που ημασταν 4 και μαθαμε την αλφαβητα (ναι ημουν παιδι θαυμα)

    αλλα σας ευχαριστουμε θερμα! αυτο το κοπλιμαν ειναι το καλυτερο μας :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. μικρό είναι το παιδί30 Σεπτεμβρίου 2009 - 12:49 π.μ.

    έτσι αρχίζει η παρακμή
    εγώ σε το λέω να το προσέχεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ποια παρακμη εννοειτε αγαπητε;
    τη δικια μου;
    αυτη εχει αρχισει απο χρονια.
    εχει εξελιχθει σε καταντια, αργοτερα μεταμορφωθηκε σε δημιουργικοτητα, υστερα μετατραπηκε σε αυτουπνωση και τωρα εχω βρει το μοτζο μου και ειμαι καλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. μικρό είναι το παιδί30 Σεπτεμβρίου 2009 - 5:15 μ.μ.

    είσαι καλά ή έτσι νομίζεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ειμαι καλα που νομιζω οτι ειμαι καλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. χαχα μ'αρεσε αυτο θα στο κλεψω και θα το βαλω pm στο msn

    ΑπάντησηΔιαγραφή